23 Kasım 2015 Pazartesi

İyi ki be

Kahkahalara boğulurken bir anda durup gözlerinin bir boşluğa dalması. Bir şarkı çaldığında aklına onun gelmesi. Durup dururken ortada bir sebep yokken mutsuzluk hissinin üstüne gelip yapışması.
Evet bu bahsettiğim durumların sebebi özlemdir.
Ah özlem...
Nasılda çaresiz bir duruma sokuyorsun insanı. Nasılda insanın burnunu değil de yüreğini sızlatıyorsun.
Ağır bir özlem olmana rağmen ben layıkıyla taşıyorum seni. Çünkü seni taşıyacak kadar güçlüyüm ben. Öyle kolay pes edeceğimi sanıyorsan yanılıyorsun bak.
Sen yüreğimde ki özlemi arttırdıkça ben daha çok güçleniyorum, bunu da söylemek istiyorum he.
Ama size bir sır veriyim mi?
İyi ki özlüyorum...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder