23 Kasım 2015 Pazartesi

Kaplumbağa

Önce ki yazımda sabırdan bahsetmiştim. Ordan buraya geçerek, dünyanın en güzel duygusu olan sevgiden bahsetmek istiyorum. Aslında pek tanımını yapamam çünkü bu genelde yaşanan bir duygudur.
Ama ben Allah tarafından her insana sevgi yüklendiğinden yanayım. Çünkü bazı duygulardan bi miktarda olsa her insana verilmiştir.
Tabi ki bunu kullanıp kullanmamak bizim elimizde.
Misal vermek gerekirse bazen hırçın insanlar hayatımıza girer, evet bunları az çok bilirsiniz.
Aslında bu hırçınlık ona sevgisizlikten gelmiştir. Sevgi görmeyen her insan hırçındır. Ya da duvarları vardır da diyebiliriz. Bu duvarların ona güç verdiğini düşünür kendisi. O duvarla kendini insanlardan korumaya çalışır. Tabi ki ne zamana kadar?
Bir insanın ona sevgi verdiğini hissettiği zamana kadar. Ve artık zamanla yavaş yavaş o duvarlar yıkılmaya başlar. Karşı taraf ona sevgisini gösterdikçe o kendisini teslim eder.
Ruhunu yavaş yavaş o kafesin içinden çıkarmaya başlar. Tıpkı kaplumbağanın kafasını yuvasından çıkardığı gibi.
Şunu da es geçmemek lazım ki bunlar uzun zaman alacaktır, çünkü o duvarlar çok güçlüdür. Kolay kolay yıkılamazlar.
Ama bana inanın ki kaplumbağa kafasını yuvasından çıkarttığı zaman nasıl bir insana dönüştüğüne siz bile inanamayacaksınız.
Demem o ki; Sevin arkadaşlar, yarın son gününüz gibi sevin sadece.
Koşulsuz, şartsız...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder