21 Aralık 2016 Çarşamba

Reklamlar bitti

Uzun aradan sonra ve uzun uğraşlar sonucunda bloguma girebilmeyi başardım. Şimdi uzun uğraşlar derken diye sorduğunuzu var sayıp cevap vermek isterim. 1 yıla yakındır buraya girmemiştim. Haliyle şifremi unutmuştum. Neyse ki üstün zekam sağ olsun şifremi bi yere yazmışım!
Ne yazmam gerektiğini de bilmiyorum. Ama bişeyler karalamak hoşuma gitmiyor değil. 1 yıldır ortalıktan kayboluşumun çok güzel sebepleri var. Burda bahsettiğim adam ile evlendim! Allahım nasıl heyecan bastı gene. Halbuki 2 ayı geçti biz bir yuva kuralı. Mutluyuz çok şükür. Vakit buldukça yazmaya devam edeceğim. Öpüldünüz! :)

3 Şubat 2016 Çarşamba

Hoşgeldin

Dünyaya gelirsin ve yaşamaya başlarsın, başına neler geleceğini bilmeden hemde. Sana yazılmış olan kaderinden habersiz iken. Yaşarsın, yaşarsın, yaşarsın. Ama boşu boşuna ve çok sıkıcı bir şekilde. Sadece yapman gerekenleri yapar, yemek yer, su içer, uyursun.
Daha sonra bir gün kapın çalınır, kimin geldiğini bilmezsin. Sen kapıyı açmadan o girer hayatından içeri. Gözlerin kısılmaya başlar, gelenin güzelliğinden ötürü. Gülüşünün güneş gibi etrafı aydınlattığından ötürü.
Sonra şu sol tarafında bi kıpırdaşmalar olur. Her zaman kan pompalayan kalp, bu sefer hızlı hızlı atmaya başlar. Dudaklarını ısırırsın "Bu nasıl güzel bi gülüş?" diyerek.
Ayağa kalkıp "Hoşgeldin" dersin. "İyi ki geldim" derken o huzur veren sesini duyar kulakların.
Daha sonra dile gelir kulakların; "Duyduğum en güzel melodi bu ses" diyerek.

En güzel misafirim oldun, ama artık kalıcısın ve burası senin de evin.
İyi ki geldin sevdiceğim.

27 Ocak 2016 Çarşamba

Kuşlar uçuyor

Herşey yavaş yavaş yoluna girmeye başlıyordu. Umutlarımız her geçen gün çoğalıyor, sabrımız her geçen gün dahada çok artıyordu. Hayat güzeldi, kuşlar uçuyordu. Gökyüzü gökkuşağı ile birlikteydi.
Bir pazar sabahı herkes herşeyi öğrenmişti. Omuzlarımızdan yükler kalkmıştı. Sorumluluklar artmıştı. Dahada çok özgürdük artık. 
Ama tüm bunlara rağmen çok mutluyduk. Çünkü mutluluk elde edemediklerinde değildir. Elindekinin kıymetini bilmektir. 
Benim elimde, yüreğimde, aklımda, evimde, hayatımda hep o vardı. 
Sabretmekten bahsetmiştim, zorluğundan bahsetmiştim. Şimdi oturup düşününce iyi ki sabretmişim diyorum. Pardon iyi ki sabretmişiz. 
Sabrın sonu selamettir. Özlemenin sonu kavuşmaktır.

Velhasıl kelam; özlem çekenlerin kavuşması dileğiyle.