27 Ocak 2016 Çarşamba

Kuşlar uçuyor

Herşey yavaş yavaş yoluna girmeye başlıyordu. Umutlarımız her geçen gün çoğalıyor, sabrımız her geçen gün dahada çok artıyordu. Hayat güzeldi, kuşlar uçuyordu. Gökyüzü gökkuşağı ile birlikteydi.
Bir pazar sabahı herkes herşeyi öğrenmişti. Omuzlarımızdan yükler kalkmıştı. Sorumluluklar artmıştı. Dahada çok özgürdük artık. 
Ama tüm bunlara rağmen çok mutluyduk. Çünkü mutluluk elde edemediklerinde değildir. Elindekinin kıymetini bilmektir. 
Benim elimde, yüreğimde, aklımda, evimde, hayatımda hep o vardı. 
Sabretmekten bahsetmiştim, zorluğundan bahsetmiştim. Şimdi oturup düşününce iyi ki sabretmişim diyorum. Pardon iyi ki sabretmişiz. 
Sabrın sonu selamettir. Özlemenin sonu kavuşmaktır.

Velhasıl kelam; özlem çekenlerin kavuşması dileğiyle.


2 yorum:

  1. Huzura kavuşmak gibi gülüşünü seyretmek.

    YanıtlaSil
  2. Huzur seni seyretmekte adam.

    YanıtlaSil